Kourosh Yaghmaei
Select
Lyrics & Translation
English
Romanized
فارسی
Lyrics in the original Persian script
غم میون دو تا چشمون قشنگت، لونه کرده
شب تو موهای سیاهت، خونه کرده
دوتا چشمون سیاهت، مثل شب های منه
سیاهی های دو چشمت، مثل غم های منه
وقتی بغض از مژه هام پایین میاد، بارون میشه
سیل غم ها آبادیمو ویرونه کرده
وقتی با من میمونی تنهاییمو، باد میبره
دوتا چشمام بارون شبونه کرده
بهار از دست های من پر زد و رفت
گل یخ توی دلم جوونه کرده
تو اتاقم دارم از تنهایی آتیش میگیرم
دل شکوفه تو این زمونه کرده
چی بخونم جوونیم رفته صدام رفته دیگه
گل یخ توی دلم جوونه کرده
چی بخونم جوونیم رفته صدام رفته دیگه
گل یخ توی دلم جوونه کرده
غم میون دو تا چشمون قشنگت، لونه کرده
شب تو موهای سیاهت، خونه کرده
دوتا چشمون سیاهت، مثل شب های منه
سیاهی های دو چشمت، مثل غم های منه
وقتی بغض از مژه هام پایین میاد، بارون میشه
سیل غم ها آبادیمو ویرونه کرده
وقتی با من میمونی تنهاییمو، باد میبره
دوتا چشمام بارون شبونه کرده
بهار از دست های من پر زد و رفت
گل یخ توی دلم جوونه کرده
تو اتاقم دارم از تنهایی آتیش میگیرم
دل شکوفه تو این زمونه کرده
چی بخونم جوونیم رفته صدام رفته دیگه
گل یخ توی دلم جوونه کرده
چی بخونم جوونیم رفته صدام رفته دیگه
گل یخ توی دلم جوونه کرده
Key Words
غم
چشم
قشنگ
لونه
شب
مو
سیاه
خونه
سیاهی
بغض
مژه
پایین
بارون
سیل
آبادی
ویرانه
تنهایی
باد
بهار
جوونه
آتیش
شکوفه
qam = sorrow
češm= eye
qašang = beautiful
lūneh = nest
šab = night
mū = hair
siāh= black
khūneh = home
siyāhi = darkness
boqz = lump (in throat)
možeh = eyelash
pāyin = down
bārūn = rain
seyl = flood
ābādi = village
virūneh = ruin
tanhāyi = loneliness
bād = wind
bahār = spring
javūneh = sprouts
ātiš = fire
šokūfeh = blossom
Cultural Notes
The lyrics paint a poignant picture of sorrow and beauty, intertwining the natural elements with human emotions to create a deeply evocative scene. The recurring imagery of "eyes," "night," and "rain" serves as metaphors for the singer's inner turmoil and melancholy. The eyes, described as beautiful yet filled with darkness, reflect the depths of the singer's sadness, while the night and rain symbolize the overwhelming and persistent nature of their grief.
The repeated mention of "frost flower" in the heart symbolizes a paradoxical beauty amid despair, suggesting resilience and the capacity for growth even in cold, desolate conditions. This imagery is beautifully contrasted with the concept of spring, which typically symbolizes renewal and hope, yet here, it flies away, leaving behind a lingering chill.
